ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები51180

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ავტორობა

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წლის 22 ოქტომბერს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სამტრედიის განყოფილების წიგნების მაღაზიის პასუხისმგებელმა პირმა მინა კოპალეიშვილმა წერილობით აუწყა ვარლამ ბურჯანაძეს მის მიერ გატარებული ღონისძიებების შესახებ, რომლის მეშვეობითაც მოახერხა მაღაზიის ამუშავება, განვითარება და წიგნების გავრცელება. ასევე სთხოვა, რომ მაღაზიის ლიკვიდაციის შემდეგ გადაეცათ მისთვის კუთვნილი ჯამაგირი.

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წლის 3 ნოემბერს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მთავარი გამგეობის თავმჯდომარე დავით კარიჭაშვილმა სამტრედიის განყოფილებას სთხოვა, რომ განყოფილების ლიკვიდაციის გამო მთელი თანხა გადმოეგზავნათ მთავარი გამგეობისთვის.

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წლის 7 ოქტომბერს ქალაქ სამტრედიის მოურავის მოადგილე დავით მელქაძემ და საქმისმწარმოებელმა გიორგი წერეთელმა თხოვნით მიმართეს მთავარ გამგეობას, რომ სამტრედიაში არსებული წიგნების მაღაზია და ბიბლიოთეკა, რომლებიც დახურული იყო და არ ფუნქციონირებდა გადაეცათ მათთვის, რომ აემუშავებინათ და მეტი სარგებელი მოეტანა ნახსენებ დაწესებულებებს საზოგადოებისათვის.

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წელს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის განყოფილების სტამბის მოგება 101 020 მანეთი და 34 კაპიკი იყო. ხელს აწერენ ბუღალტერი ალექსანდრე ლევანის ძე ჩხეიძე, გამგეობის თავმჯდომარის მოადგილე ვარლამ იმნაძე, მდივანი კარპეზ ბერიძე, წევრები იაკობ ფანცხავა და სილოვან ხუნდაძე.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთ „ივერიაში“ დაიბეჭდა გრიგოლ ორბელიანის ლექსი „თამარ მეფის სახე ბეთანიის ეკლესიაში“.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ კარგად იყო, თუმცა შეუსვენებლად მუშაობა ძალიან ღლიდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ სტოქსი ლონდონში ჩამოსვლის შემდეგ ძალიან დაკავებული იქნებოდა, ვინაიდან მამა გარდაეცვალა, დედა მძიმედ ჰყავდა, თუმცა მაინც მოახერხებდა მასთან შეხვედრას.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ სტოქსს ლონდონში ატანდა ამანთს შემდეგი ნივთებით: ნინოს ჯვარი, ყელსაბამი, ძველ სპარსულ მინანქრიან ყუთში მოთავსებული, ძველი ვერცხლის სარძევე – 1830 წელს დამზადებული, მოზრდილი ვერცხლის ქამარი, მომცრო ქამარი, სპარსული მომინანქრებული ბურნუთის ყუთი, ვერცხლის პატარა ყუთით, ასევე ვანიდან. ძველი ვერცხლისგან დამზადებული თანამედროვე პორტისიგარი, საფერფლე და სანთის კოლოფი, რომელიც ერევანში მცხოვრები ვანელი დევნილების ნახელავი იყო.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ სტოქსის ლონდონში გამგზავრებამდე ძალიან მნიშვნელოვანი პოლიტიკური სიახლის შესახებ შეიტყო, რაც დიდი დარტყმა აღმოჩნდა მისთვის. მიუხედავად ამისა, ოპტიმისტურ განწყობას ინარჩუნებდა, თუმცა სიტუაცია ნამდვილად საგანგაშო იყო.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ დიდი დრო გაატარა ოჯახისგან შორს, თუმცა თავს ყოველთვის იმით ინუგეშებდა, რომ საქმეს, რომელსაც აკეთებდა აღიარება უნდა მოეტანა და ესეც მხოლოდ ოჯახის კეთილდღეობისა და ბედნიერებისთვის სურდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 4 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, საქართველოს ჰიმნის კომპოზიტორმა თქვა, რომ თავისი ქვეყნის ფოლკლორული მუსიკა მოიცავდა ჰარმონიასაც, კონტრაპუნქტებსაც და ყველაფერს, რაც თეორიულად ჰქონდა ნასწავლი.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 4 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ საქართველოს ჰიმნის კომპოზიტორი საინტერესო ადამიანი იყო. მას მუსიკალური განათლება პეტროგრადში ჰქონდა მიღებული.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 4 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ საქართველოს ჰიმნი არ იყო ერთი პიროვნების მიერ ცნობიერად შექმნილი პროდუქტი. იგი სამი ნაწილისაგან შედგებოდა: ლოცვა, ბრძოლა და გამარჯვება.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 4 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, საქართველოს ჰიმნის ავტორმა უთხრა, რომ იგი ქართველი ხალხის ქმნილება იყო და ზუსტად არავინ იცოდა რევოლუციის დროს გაჩენილმა სიმღერამ როგორ მიიღო ის ჟღერადობა, რაც ჰქონდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ თავისი საქმის აღიარება მხოლოდ ოჯახის კეთილდღეობისთვის სურდა და არა განდიდებისთვის. მან კარგად იცოდა საზოგადოების აღტაცებასა და გამორჩეულ პატივში ყოფნას რამდენად მცირე ღირებულება შეიძლება ჰქონოდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 4 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ საქართველოს ჰიმნს უგზავნიდა ჯარისკაცების სიმღერასთან ერთად. ჰიმნი თავად კომპოზიტორმა მიუტანა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რაც უნდა მომხდარიყო სცოდნოდა, რომ შეუძლებელი შეძლო, მოახერხა ის, რაც სხვებმა ვერ შეძლეს.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ საპატიო სახელი დაიმკვიდრა, რომელიც მუდმივად დარჩებოდა, რაც უნდა მომხდარიყო.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ შეიძინა ნივთები: ვერცხლის დახვეწილი ქამარი, ფილიგრანული ნამუშევარი ახალციხიდან და თითბერის თასი სპარსული გრავირებით.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 თებერვალს ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ როგორც კი მოახერხებდა, მაშინვე გაუგზავნიდა ქაშგარულ ხალიჩასა და სხვა ნივთებს.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 7 თებერვალს, შაბათს, ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ დამღლელი დღე ჰქონდა. შუადღემდე რამდენიმე ადამიანს შეხვდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 7 თებერვალს, შაბათს, ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ ზაქარია ფალიაშვილის რამდენიმე ნოტს უგზავნიდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 7 თებერვალს, შაბათს, ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ არც წყალი იყო და არც – ცენტრალური გათბობა, რის გამოც „სპარსულ ოთახში“ შეშის ღუმელი დაანთეს გასათბობად.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 7 თებერვალს, შაბათს, ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ მომდევნო რამდენიმე დღე კიდევ უფრო დაძაბული ექნებოდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 8 თებერვალს, კვირას, ოლივერ უორდროპმა მეუღლეს მარგარეტ კოლეტს მისწერა, რომ მათ შვილ ნინოზე გაზეთებშიც წერდნენ. მისი სახელი დიდი ასოებით ეწერა გაზეთზე.