ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები50834

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ავტორობა

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წლის 20 ნოემბრის გაზეთ „იმერეთში“ ჯაჯუ ჯორჯიკიამ „თავმოჭრილი დერვიში“ გამოაქვეყნა.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლიდან ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ბაქოს განყოფილება ქართული ეროვნული საბჭოს დაქვემდებარებაში გადავიდა. ფაქტი ხელმოწერით დავით თედეშვილმა დაადასტურა.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის აპრილში ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ბაქოს განყოფილების ქართული ეროვნული საბჭო დაარსდა. ფაქტი ხელმოწერით დავით თედეშვილმა დაადასტურა.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წელს ალექსანდრე შანშიაშვილმა ხალხურ ზღაპრების მიხედვით აგებული ახალი პოემა – „სამი ძმა“ დაწერა.

1897

ტიპი: ავტორობა

1897 წლის აგვისტოში ექვთიმე ხელაძისა და ივანე როსტომაშვილის რედაქციით დაიბეჭდა წიგნი „ჩვენს ქალებს“.

1897

ტიპი: ავტორობა

1897 წლის აგვისტოში გამოიცა ალექსანდრე ნათაძის მიერ შედგენილი საყმაწვილო წიგნი „ბავშვების მოკეთე“.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წლის 11 ნოემბერს ხონში აკაკი წერეთელმა ივანე შარაშიძის დასაფლავებაზე სიტყვა წარმოთქვა.

1896

ტიპი: ავტორობა

1896 წელს დაიბეჭდა ვალერიან გუნიას „ქართული მიწერ-მოწერის კრებული“.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წლის 11 ნოემბერს ხონში ივანე შარაშიძის დასაფლავებაზე სიმონ ქვარიანმა სიტყვა წარმოთქვა.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წლის 14 ნოემბრის გაზეთ „იმერეთში“ რაფიელ ჩიხლაძემ გამოაქვეყნა სტატია მევენახეების საყურადღებოდ.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წლის 15 ნოემბრის გაზეთ „იმერეთის“ ცნობით, სტეფანე ძიმისტარაშვილი „კორტოხას“ ფსევდონიმით „დროებაში“ ლექსებსა და წერილებს აქვეყნებდა.

1897

ტიპი: ავტორობა

1897 წელს ვასილ ქორჩილავამ შეადგინა და გამოსცა წიგნი „გრიგოლ განმანათლებელის მიერ ანგელოზის ხილვა და მისგან გამოკითხვა“.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წლის 15 ნოემბრის გაზეთ „იმერეთში“ პიპინია მიქელაძემ დავით ფოცხვერაშვილის თხოვნით სალხინოს ორკლასიანი სამრევლო სკოლის შესახებ სტატია გამოაქვეყნა.

1897

ტიპი: ავტორობა

1897 წლის ნოებერში მოსე ჯანაშვილმა დაამთავრა ისტორიული ნაშრომი ქართული პალეოგრაფიის შესახებ, რომელიც VII-XVIII საუკუნეებს მოიცავდა.

1898

ტიპი: ავტორობა

1898 წლის 19 იანვრის „ცნობის ფურცლის“ მიხედვით ივანე ჩითავიშვილმა გამოსცა წიგნი „ეზოპეს არაკები“.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წლის 15 და 16 ნოემბრის გაზეთ „იმერეთში“ დაიბეჭდა კონსტანტინე ჯორჯიკიას სტატია „იაფეტური თეორია და მესხ-აფხაზთა ვინაობა“.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წლის 16 ნოემბრის გაზეთ „იმერეთში“ გამოქვეყნდა ჯაჯუ ჯორჯიკიას სტატია „ნეტავი რასა გრძნობს?“.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 24 აგვისტოს გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნდა ანთიმოზ ივანეს ძე ჯუღელის სტატია იმერეთის შესახებ.

1888

ტიპი: ავტორობა

1888 წლის 11 მარტის გაზეთი „ივერია“ იუწყება, რომ მეორედ იბეჭდებოდა გიორგი წერეთლის მიერ თარგმნილი თხზულება „საუკეთესო ცოდნა ცხოვრებაში“.

1888

ტიპი: ავტორობა

1888 წლის 11 მარტის გაზეთ „ივერიაში“ დაიბეჭდა ალექსანდრე მირიანაშვილის მოთხრობა „უცნაური მუხუდო“, მე-2 და მე-3 თავი.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 24 აგვისტოს გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნდა ილია ლუკას ძე ბახტაძის ფელეტონი „მძარცველები“ და „დღის ავაზაკები“.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 1-ლი ივნისის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე აღნიშნავდა, რომ სახელმწიფო ბანკს შემოსავალი რუსეთის იმპერიის მასშტაბით ჰქონდა და თუკი იგი 500-600 მილიონს სესხად გასცემდა, 0,25%-იანი კრედიტით წლიურად 1 250 000 ან 1 500 000 მანეთი ექნებოდა მოგება, რაც სრულიად საკმარისი იყო ხარჯების დასაფარად. ამ მონაცემებით სახელმწიფო ბანკის კერძოსთან შედარება არც შეიძლებოდა.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 1-ელი ივნისის გაზეთ „ივერიის“ ცნობით, გასულ წელს ვარლამ ივანეს ძე ჭილაძეს სურდა მწერლების თხზულებების კრებული გამოეცა, მაგრამ ვერ მოხერხდა, უცნობია, რამ შეუშალა ხელი.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 1-ლი ივნისის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე აღნიშნავდა, რომ სახელმწიფო ბანკი კერძო ბანკთან შედარებით უფრო დაბალ 0,25%-იან კრედიტს სთავაზობდა თავადაზნაურობას, რადგან სახელმწიფოს ხაზინაში ჰქონდა ფინანსური რესურსი ბანკის მართვა-გამგეობისთვის ცალკე გადაედო თანხა, ზარალისთვის – ცალკე და სათადარიგო თანხაც ჰქონოდა.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 1-ლი ივნისის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე აღნიშნავდა, რომ თბილისის სათავადაზნაურო ბანკს ყოველწლიურად 1,5% გარდა სხვა შემოსავალიც ჰქონდა, რომლის იმედად 1883 წელს ბანკის გამგეობამ კრებაზე ითხოვა კრედიტის 0,5%-ით გაიაფება, თუმცა თხოვნა არ დაკმაყოფილდა.