ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები51489

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი პირადი ინფორმაცია

2027

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1927 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N29-30) დაიბეჭდა წერილი „წამება ჩეკაში“ იმ პირთა შესახებ, რომლებიც გახდნენ ინკვიზიციის მსხვერპლნი თბილისის, სოხუმის, ბათუმის, ქუთაისის, ოზურგეთის ჩეკაში, მათ შორის იყო ვლასა ბოხოხაძე. 

1924

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

ვლასა ბოხოხაძე 1924 წლის ნოემბერში დააპატიმრეს და ჩასვეს თბილისის შეკას ციხეში, სადაც 38 დღე-ღამე უპალტოოდ და ლოგინის გარეშე გაატარა. პირველ 5 დღეს არ აძლევდნენ წყალს, რის გამოც პირში ობი გაუჩნდა და ენას ვერ ამოძრავებდა, ამიტომ იძულებული გახდა პირი შარდით ესველებინა. გარეთ არ გაჰყავდათ და სარდაფს საპირფარეშოდაც ხმარობდა.

1927

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1927 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N29-30) დაბეჭდილი წერილის „წამება ჩეკაში“ ცნობით, უპარტიო მასწავლებელი იოსებ ჟვანია ქუთაისის ჩეკაში აწამეს, ფეხებით ჰკიდებდნენ, თოფის ზუმპით სცემეს.

1927

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1927 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N29-30) დაბეჭდილი წერილის „წამება ჩეკაში“ მიხედვით, მუშა, სოციალ-დემოკრატი გიორგი ცქიფურიშვილი ქუთაისის ჩეკაში ოთხი თვე აწამეს. ორი თვე ჩამწყვდეული ჰყავდათ ბნელ სამკუთხედში (სადაც ერთი კაცი ძლივს ეტეოდა), 8 დღე არ აძლევდნენ პურსა და წყალს.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1927 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, კოწია სამყურაშვილი იყო 26 წლის, სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი.

1910

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1910 წლის 9 თებერვლის გაზეთ „ახალი სხივის“ ცნობით, მოსე ათანასეს ძე ქიქოძე ქუთაისის სახალხო უნივერსიტეტის გამგეობის თავმჯდომარე იყო.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძე დამოუკიდებლობის დროს ჯერ მუშაობდა ქეთაისში, შემდეგ – გურიაში, ბოლოს – თბილისში და ყველგან ახალგაზრდების ერთ-ერთ ხელმძღვანელად ითვლებოდა.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძემ საქართველოს დაპყრობის შემდეგ მუშაობა დაიწყო აღმოსავლეთ გურიაში როგორც ახალგაზრდებთან, ისე ადგილობრივი ორგანიზაციების ხელმძღვანელ ორგანოებში.

1922

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1922 წლის სექტემბრიდან პეტრე დოლიძე ბათუმიდან თბილისში დაბრუნდა, უნივერსიტეტის სტუდენტებთან ერთად მუშაობდა და არალეგალურად ცხოვრობდა.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფარცხალაიშვილი თბილისში მესამე რაიონის კოლექტივთან მუშაობდა.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფარცხალაიშვილი იყო 22 წლის, სტუდენტი, ბათუმელი მუშის შვილი.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გიორგი ჯანელიძე იყო 23 წლის, სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური დარგის მე-3 კურსის სტუდენტი.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გიორგი ჯანელიძე იყო რკინიგზელი მუშის, ძველი სოციალ-დემოკრატის ერთადერთი შვილი.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გიორგი ჯანელიძე იყო ახალგაზრდა მარქსიტთა ორგანიზაციის თვალსაჩინო წევრი, მომზადებული მუშაკი, კარგად ცნობილი თბილისის ახალგაზრდობაში, პირველი რაიონის ერთ-ერთი ხელმძღვანელთაგანი.

1921

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1921 წელს პეტრე დოლიძე გურიიდან დელეგატად გაგზავნეს საქართველოს ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის კონფერენციაზე.

1922

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1922 წლის სექტემბრიდან პეტრე დოლიძე ბათუმიდან თბილისში დაბრუნდა, უნივერსიტეტის სტუდენტებთან ერთად მუშაობდა და არალეგალურად ცხოვრობდა.

2026

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი მ. ბერიშვილის წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ალექსანდრე დოლიძე იყო ფერშალი, სოციალ-დემოკრატი, აღმოსავლეთ გურიაში კარგად ცნობილი, როგორც არალეგალურად მომუშავე.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფირცხალაიშვილი საქართველოს დაპყრობიდან მოყოლებული ახალგაზრდების მოძრაობის ერთ-ერთი საუკეთესო მონაწილე იყო, ფხიზელი, დაუზარელი.

1922

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1922 წლის გაზაფხულამდე გერასიმე ფირცხალაიშვილი ბათუმში ადგილობრივი ახალგაზრდა მარქსისტული ორგანიზაციის ხელმძღვანელ ორგანოში მუშაობდა. მისი უშუალო მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით ჩატარდა მოსწავლე-ახალგაზრდობის რამდენიმე საპროტესტო დემონსტრაცია საოკუპაციო მთავრობის წინააღმდეგ. ამის გამო დევნა დაუწყეს და იძულებული გახდა, თბილისში გადმოსულიყო სამუშაოდ.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, იუსტინე (ნიკო) შარაშიძე იყო 24 წლის, ღარიბი დედ-მამის შვილი.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, იუსტინე (ნიკო) შარაშიძე გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ ჯარში მსახურობდა და რესპუბლიკის თითქმის ყველა ომში მონაწილეობდა, სიმამაცეს იჩენდა, განსაკუთრებით – ბოლშევიკებთან ომში.

1924

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1924 წლის იანვარში იუსტინე (ნიკო) შარაშიძე ამხანაგებთან ერთად პატიმრობიდან გაათავისუფლეს. მან გამოსვლისთანავე დაიწყო მუშაობა ჯერ თბილისში, შემდეგ – ჭიათურაში.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, კოწია სამყურაშვილი იყო ჭიათურის მაღაროს მუშის, ძველი სოციალ-დემოკრატის შვილი.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ ცნობით, საქართველოს დაპყრობის პირველ წლებში კოწია სამყურაშვილი თბილისში მუშაობდა როგორც ახალგაზრდებს შორის, ისე მუშათა წრეებში. დევნა დაუწყეს და ჭიათურის მაღაროს მუშებთან წავიდა სამუშაოდ და ორი წელი არალეგალურად ცხოვრობდა, რადგან ჩეკა დასაჭერად ეძებდა.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ვანო ფხალაძე იყო ღარიბი გლეხის შვილი, დედ-მამით ობოლი.