რეგისტრირებული ფაქტები52221
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1885
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1885 წელს სილიბისტრო ჯიბლაძე ფეხის ტკივილის გამო თბილისის სასულიერო სემინარიის საავადმყოფოში იწვა.
1902
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1902 წლის 10 სექტემბერს კავკასიის მთავარმმართებლის თანაშემწე, გენერალ-ლეინტენანტი ალექსანდრე ფრეზე კურსკის აღლუმებიდან თბილისში დაბრუნდა.
1922
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1922 წლის 20 თებერვლის გაზ.„თავისუფალი საქართველო“ წერს, რომ საქართველოდან მიიღეს ცნობა ცნობილი საზოგადო მოღვაწის, დამფუძნებელი კრების წევრის, ექიმ ივანე გომართელის მძიმე ავადმყოფობის შესახებ.
1883
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1883 წელს სილიბისტრო ჯიბლაძე, ჯერ კიდევ მოწაფე, გამოვიდა რევოლუციურ ასპარეზზე. იგი 30 წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა პარტიას და 3 წელი იჯდა ციხეში.
1905
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1905 წლის ამნისტიამ სილიბისტრო ჯიბლაძე შესაძლებლობა მისცა, გადასახლებიდან სამშობლოში დაბრუნებულიყო.
2026
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1921 წლის 15 ოქტომბრის ჟურნალ „თავისუფალ საქართველოს“ (N11) ცნობით, პარმენ ჭიჭინაძე იყო საშუალო შეძლების აზნაურის შვილი სოფ. გოდოგანიდან (ქუთაისის მაზრა).
1898
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1898 წელს, როცა პარმენ ჭიჭინაძე ხარკოვიდან სამშობლოში დაბრუნდა, უკვე გარკვეულად მარქსისიტი იყო.
1905
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1905 წლის რევოლუციის დამარცხების შემდეგ დაიწყო თეთრი ტერორი და პარმენ ჭიჭინაძე იძულებული გახდა, ქუთაისიდან თბილისში გადასახლებულიყო და იქ განეგრძო მუშაობა.
1922
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1922 წლის 15 მარტის ჟურნალ „თავისუფალი საქართველოს“ (N18) ცნობით, სილიბისტრო ჯიბლაძე დაიბადა გურიაში, სოფ. ამაღლებაში.
1921
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1921 წლის 26 ივლისის ჟურნალ „თავისუფალ საქართველოში“ (N4) დაბეჭდილი სტეფანე ახმეტელიშვილის ნეკროლოგის მიხედვით, იგი საქართველოს დამოუკიდებლობამდე მსახურობდა რუსეთის შიდა გუბერნიებსა და ტაშკენტში და შემდეგ გადმოიყვანეს სამშობლოში.
2027
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1927 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N29-30) დაიბეჭდა წერილი „წამება ჩეკაში“ იმ პირთა შესახებ, რომლებიც გახდნენ ინკვიზიციის მსხვერპლნი თბილისის, სოხუმის, ბათუმის, ქუთაისის, ოზურგეთის ჩეკაში, მათ შორის იყო ვლასა ბოხოხაძე.
1924
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
ვლასა ბოხოხაძე 1924 წლის ნოემბერში დააპატიმრეს და ჩასვეს თბილისის შეკას ციხეში, სადაც 38 დღე-ღამე უპალტოოდ და ლოგინის გარეშე გაატარა. პირველ 5 დღეს არ აძლევდნენ წყალს, რის გამოც პირში ობი გაუჩნდა და ენას ვერ ამოძრავებდა, ამიტომ იძულებული გახდა პირი შარდით ესველებინა. გარეთ არ გაჰყავდათ და სარდაფს საპირფარეშოდაც ხმარობდა.
1927
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1927 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N29-30) დაბეჭდილი წერილის „წამება ჩეკაში“ ცნობით, უპარტიო მასწავლებელი იოსებ ჟვანია ქუთაისის ჩეკაში აწამეს, ფეხებით ჰკიდებდნენ, თოფის ზუმპით სცემეს.
1927
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1927 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N29-30) დაბეჭდილი წერილის „წამება ჩეკაში“ მიხედვით, მუშა, სოციალ-დემოკრატი გიორგი ცქიფურიშვილი ქუთაისის ჩეკაში ოთხი თვე აწამეს. ორი თვე ჩამწყვდეული ჰყავდათ ბნელ სამკუთხედში (სადაც ერთი კაცი ძლივს ეტეოდა), 8 დღე არ აძლევდნენ პურსა და წყალს.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1927 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, კოწია სამყურაშვილი იყო 26 წლის, სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი.
1910
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1910 წლის 9 თებერვლის გაზეთ „ახალი სხივის“ ცნობით, მოსე ათანასეს ძე ქიქოძე ქუთაისის სახალხო უნივერსიტეტის გამგეობის თავმჯდომარე იყო.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძე დამოუკიდებლობის დროს ჯერ მუშაობდა ქეთაისში, შემდეგ – გურიაში, ბოლოს – თბილისში და ყველგან ახალგაზრდების ერთ-ერთ ხელმძღვანელად ითვლებოდა.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძემ საქართველოს დაპყრობის შემდეგ მუშაობა დაიწყო აღმოსავლეთ გურიაში როგორც ახალგაზრდებთან, ისე ადგილობრივი ორგანიზაციების ხელმძღვანელ ორგანოებში.
1922
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1922 წლის სექტემბრიდან პეტრე დოლიძე ბათუმიდან თბილისში დაბრუნდა, უნივერსიტეტის სტუდენტებთან ერთად მუშაობდა და არალეგალურად ცხოვრობდა.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფარცხალაიშვილი თბილისში მესამე რაიონის კოლექტივთან მუშაობდა.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფარცხალაიშვილი იყო 22 წლის, სტუდენტი, ბათუმელი მუშის შვილი.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გიორგი ჯანელიძე იყო 23 წლის, სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური დარგის მე-3 კურსის სტუდენტი.