ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები51276

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ავტორობა

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 7-8 ივნისს ილია ჭავჭავაძემ ელისაბედ ჭავჭავაძეს დეპეშით შეატყობინა, რომ სასწრაფოდ ბრუნდებოდა საქართველოში.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 7-8 ივნისს ილია ჭავჭავაძემ მიიღო ელისაბედ ჭავჭავაძისა და მეფუტკრე დანიელ მასლოვის დეპეშები, რომლებიდანაც შეიტყო საგურამოში მომხდარი ტრაგედიის – მოსე და ევა მემარნიშვილების მკვლელობის შესახებ.

1902

ტიპი: ავტორობა

1902 წლის 21 დეკემბერს გაზეთ „ივერიაში“ ხელმოუწერლად გამოქვეყნდა ილია ჭავჭავაძის წერილი „ტფილისი, 21 დეკემბერი“, რომელიც მწერლის თხზულებათა ოცტომეულში დაიბეჭდა სათაურით „გათეთრება შავისა“.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაიბეჭდილ კონსტანტინე პავლეს ძე თუმანოვის სტატიაში „საქართველო და კავკასია“ ავტორი ვარაუდობდა, რომ დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლაში დაღესტანი თურქეთს სთხოვდა დახმარებას.

1902

ტიპი: ავტორობა

1902 წელს იაკობ გოგებაშვილმა ილია ჭავჭავაძეს წარწერით მიუძღვნა თავისი წიგნი „სიმართლე თბილისის შესახებ“.

1902

ტიპი: ავტორობა

1902 წელს ილია ჭავჭავაძის ტექსტზე „ტყემ მოისხა ფოთოლი...“ დიმიტრი არაყიშვილის მიერ დაწერილი რომანსის ნოტები პატარა წიგნად გამოიცა. წიგნში წარმოდგენილი იყო ივანე და ალექსანდრა თხორჟევსკების მიერ თარგმნილი ტექსტის რუსული თარგმანიც.

1902

ტიპი: ავტორობა

1902 წელს ილია ჭავჭავაძის ლექსები „გახსოვს, ტურფავ...“ და „კითხვა-პასუხი“ კრებულში „პატარა ჩანგი“ გამოქვეყნდა.

1902

ტიპი: ავტორობა

1902 წელს ვაჟა-ფშაველამ ილია ჭავჭავაძეს პოემა „ძაღლიკა ხიმიკაური“ მიუძღვნა.

1902

ტიპი: ავტორობა

1902 წელს „საქართველოს კალენდარში“ დაიბეჭდა ილია ჭავჭავაძის წინასიტყვაობა, რომელიც მან 1877 წელს „ივერიის“ პირველ ნომერში გამოაქვეყნა.

1902

ტიპი: ავტორობა

1902 წლის 12 დეკემბერს გაზეთ „ცნობის ფურცელში“ მცირე კრედიტის ორგანიზაციასთან დაკავშირებით ილია ჭავჭავაძის მიერ სასოფლო-სამეურნეო საზოგადოების კრებაზე წარმოთქმული სიტყვა დაიბეჭდა.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაიბეჭდა კონსტანტინე პავლეს ძე თუმანოვის სტატია „საქართველო და კავკასია“. თუმანოვის აზრით, გერმანული კაპიტალის აზიაში გაბატონების ამბიციებს ხელს შეუშლიდა ის ფაქტი, რომ საქართველოს გარდა დანარჩენი კავკასია რუსეთის ხელში იყო. მათ შორის, რუსებს ეკუთვნოდა ბაქოც.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაიბეჭდა კონსტანტინე პავლეს ძე თუმანოვის სტატია „საქართველო და კავკასია“. თუმანოვის თქმით, ბრესტ-ლიტვური შეთანხმების დამატებით პუნქტებში არაფერი იყო ნათქვამი აზერბაიჯანის რუსეთისგან გამოყოფის შესახებ და ამის მიზეზი ბაქოელი ბოლშევიკების ავანტიურა იყო. სწორედ მათი ბრალი ყოფილა, რომ ბაქო რუსეთის იმპერიას ეკუთვნოდა.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაიბეჭდა კონსტანტინე პავლეს ძე თუმანოვის სტატია „საქართველო და კავკასია“. სტატიის თანახმად აკაკი ივანეს ძე ჩხენკელს ბერლინიდან უცნობებია, რომ ყველანაირი მცდელობის მიუხედავად, ვერ მოხერხდა საქართველოს გარდა კავკასიის დანარჩენი ნაწილების დამოუკიდებლობის აღიარება.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაიბეჭდა კონსტანტინე პავლეს ძე თუმანოვის სტატია „საქართველო და კავკასია“. სტატიის თანახმად აკაკი ივანეს ძე ჩხენკელს ბერლინიდან უცნობებია, რომ გერმანიასა და რუსეთს ოფიციალურად უღიარებიათ საქართველოს დამოუკიდებლობა.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაიბეჭდა კონსტანტინე თუმანოვის სტატია „საქართველო და კავკასია“. სტატიაში თუმანოვი ვარაუდობდა, რომ ჩრდილოეთ კავკასიაში ყველაფერი სისხლისღვრით დამთავრდებოდა, ვინაიდან დაღესტანი შეეცდებოდა იმ ტერიტორიების დაბრუნებას, რომლებიც მეფის რუსეთმა მიიტაცა და რუსეთიდან გადმოსახლებულებს დაურიგა.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაიბეჭდა კონსტანტინე პავლეს ძე თუმანოვის სტატია „საქართველო და კავკასია“. სტატიის თანახმად აკაკი ივანეს ძე ჩხენკელს ბერლინიდან უცნობებია, რომ ყველანაირი მცდელობის მიუხედავად, ვერ მოხერხდა საქართველოს გარდა კავკასიის დანარჩენი ნაწილების დამოუკიდებლობის აღიარება. თუმანოვის აზრით ისინი, ვინც პოლიტიკაზე უკანასკნელ წუთს მოწოდებული ცნობებით მსჯელობდა, ამ ცნობას აღიქვამდა, როგორც კავკასიის ხალხთათვის გამოტანილ საბოლოო განაჩენს.

1903

ტიპი: ავტორობა

1903 წლის 14 იანვარს ილია ჭავჭავაძე ვლადიმერ მიქელაძესთან წვეულებაზე ვერ წავიდა, რადგან კავკასიის მთავარი სამმართველოს სამოქალაქო ნაწილის საბჭოს წევრ კრიმ გირეის მიერ სკოლებში ადგილობრივი ენების გამოყენების საწინააღმდეგო გამოსვლის საპასუხო სიტყვაზე მუშაობდა.

1903

ტიპი: ავტორობა

1903 წლის 1-ელ იანვარს გაზეთ „კვალში“ ფსევდონიმით რიგოლეტო დაიბეჭდა იროდიონ ევდოშვილის „სადღეისო ვიზიტები“, რომლის ერთ-ერთი შარჟი ილია ჭავჭავაძეს ეძღვნებოდა.

1903

ტიპი: ავტორობა

1903 წლის 6 იანვარს გაზეთ „ივერიაში“ ხელმოწერით „ბზიკი“ დაიბეჭდა ილია ჭავჭავაძის სტატია „ხილად“ მინაწერით „ახალ თაობის რაინდს“.

1903

ტიპი: ავტორობა

1903 წლის 1-ელ იანვარს გაზეთ „ივერიაში“ ფსევდონიმით დუტუ მეგრელი დაიბეჭდა დიმიტრი ხოშტარიას ილია ჭავჭავაძისადმი მიძღვნილი საახალწლო ნობათი, რომელიც იწყებოდა სიტყვებით: „ღმერთმა ნუ ჰქნას, რომ რედაქტორს/მწერალიც თან გაჰყოლოდე ...“.

1896

ტიპი: ავტორობა

1896 წლის 30 იანვარს ილია ჭავჭავაძეს უცნობმა პირმა რუსულ ენაზე ლექსი მიუძღვნა.

1896

ტიპი: ავტორობა

1896 წლის 26 თებერვალს ილია ჭავჭავაძემ ვრცელი საპასუხო წერილი გაუგზავნა მარჯორი უორდროპს და მადლიერება გამოხატა იმის გამო, რომ მისი წყალობით ინგლისელები საქართველოს და მის მწერლობას გაეცნენ.

1896

ტიპი: ავტორობა

1896 წლის 16 იანვრიდან ილია ჭავჭავაძემ უბის წიგნაკში ჩაიწერა, რომ საბანკო საკითხებზე პოლემიკის დროს ხშირია ერთმანეთის ლანძღვა, აქვე აღნიშნავს ალექსანდრე ჩოლოყაშვილის წინდახედულებას ბანკის საქმეებთან დაკავშირებით.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 4 თებერვალს პოლიევქტოს გრიგოლის ძე კარბელაშვილის მიერ შედგენილი დავით გარეჯის უდაბნოს მონასტრის ძველი ხელნაწერების კატალოგში შედიოდა 206 გვერდიანი, მხატვრობით გაფორმებული „კონდაკი“.

1896

ტიპი: ავტორობა

1896 წლის 20 მარტს ილია ჭავჭავაძემ ივანე გვარამაძისგან წერილი მიიღო გაბრიელ ეპისკოპოსის შესახებ.