ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები51284

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ავტორობა

1873

ტიპი: ავტორობა

1873 წლის 27 აპრილის „დროების“ ცნობით, ალმანახ „კრებულის“ პირველ ნომერში გამოქვეყნდა ილია ჭავჭავაძის მოთხრობა „გლახის ნაამბობი“ და პოემა „აჩრდილი“, აკაკი წერეთლის ლექსი „ჩემს მეგობარს“, ნიკო ნიკოლაძის ნარკვევები „ნაპოლეონ მესამის ცხოვრება“, „ახალი ახალგაზრდობა“ და „გლეხური სიმღერა“ და ნიკოლოზ ცხვედაძის „დასავლეთი ევროპის გონებითი და ეკონომიური მოძრაობა თავისი მიზეზებით XIX საუკუნეში“.

1929

ტიპი: ავტორობა

1929 წლის 30 ოქტომბერს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში მოსე ჯანაშვილი აღნიშნავდა, რომ ჩახრუხაძის „თამარიანში“ მან სცადა ტექსტი ისე დაელაგებინა, როგორც თავდაპირველად იყო ჩაწერილი.

1872

ტიპი: ავტორობა

1872 წლის 7 აპრილის „დროების“ ცნობით, ალმანახ „კრებულის“ მეექვსე წიგნში ფაზელის ფსევდონიმით გამოქვეყნდა მამია გურიელის მიერ ნათარგმნი მიხეილ ლერმონტოვის პოემა „დემონი“.

1929

ტიპი: ავტორობა

1929 წლის 30 ოქტომბერს მოსე ჯანაშვილი ავტობიოგრაფიაში წერდა, რომ გამოაქვეყნა „სიგელ-გუჯართა მოკლე აღწერა“.

1872

ტიპი: ავტორობა

1872 წლის 18 თებერვალს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა ნიკოლოზ ავალიშვილის განცხადება ჟურნალ „მნათობის“ პირველი ნომრის გამოცემის თაობაზე.

1872

ტიპი: ავტორობა

1872 წლის 18 თებერვლის გაზეთ „დროების“ ცნობით, ჟურნალ „მნათობის“ პირველ ნომერში დაიბეჭდა ანტონ ფურცელაძის ისტორიული რომანი „მაცი ხვიტია“ და მისივე კრიტიკული სტატია „საქართველო“.

1872

ტიპი: ავტორობა

1872 წლის 18 თებერვლის გაზეთ „დროების“ ცნობით, ჟურნალ „მნათობის“ პირველ ნომერში დაიბეჭდა გიორგი იოსელიანის (წყალტუბელის) წერილი „იმერლები თბილისში“.

1872

ტიპი: ავტორობა

1872 წლის 18 თებერვლის გაზეთ „დროების“ ცნობით, ჟურნალ „მნათობის“ პირველ ნომერში გამოქვეყნდა ნიკო ლომოურის ლექსი „ქართველი გლეხი“.

1929

ტიპი: ავტორობა

1929 წლის 30 ოქტომბერს მოსე ჯანაშვილი ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ მის მიერ აღმოჩენილი და გამოცემული „ზარზმელის ცხოვრება“ ლათინურად უთარგმნია და გამოუცია პეტერსს.

1872

ტიპი: ავტორობა

1872 წლის 18 თებერვლის გაზეთ „დროების“ ცნობით, ჟურნალ „მნათობის“ პირველ ნომერში გამოქვეყნდა იოსებ ბაქრაძის თარგმანი „მამა და შვილი“.

1884

ტიპი: ავტორობა

1884 წელს მოსე ჯანაშვილმა გამოსცა პირველი ქართული სახელმძღვანელო ისტორიის დარგში „საქართველოს მოკლე ისტორია“.

1894

ტიპი: ავტორობა

1894 წელს მოსე ჯანაშვილმა გამოსცა პირველი ქართული სახელმძღვანელო „საქართველოს ისტორია“.

1870

ტიპი: ავტორობა

1870 წლიდან ჟურნალ-გაზეთებსა და სამეცნიერო გამოცემებში მოსე ჯანაშვილმა დაბეჭდა 662 თხზულება.

1929

ტიპი: ავტორობა

1870-დან 1929 წლამდე მოსე ჯანაშვილმა 800 სამეცნიერო ნაშრომი დაწერა.

1929

ტიპი: ავტორობა

1929 წლის 30 ოქტომბერს მოსე ჯანაშვილი ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ დაწერა წიგნი „მზე და აკაკი“.

1898

ტიპი: ავტორობა

1898 წელს გაზეთ „ივერიის“ №84-ში მოსე ჯანაშვილმა დაბეჭდა გიორგი ქოჩაკიძის ნეკროლოგი.

1898

ტიპი: ავტორობა

1898 წელს გაზეთ „ივერიის“ №138-ში მოსე ჯანაშვილმა დაბეჭდა თამარ ქართველიშვილის ნეკროლოგი.

1916

ტიპი: ავტორობა

1916 წელს გაზეთ „საქართველოს“ №240-ში მოსე ჯანაშვილმა დაბეჭდა თედო ჟორდანიას ნეკროლოგი.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წელს ჟურნალ „განათლებაში“ დაიბეჭდა მოსე ჯანაშვილის წერილი დიმიტრი ჯანაშვილის გარდაცვალებაზე.

1869

ტიპი: ავტორობა

1869 წლის 19 ივნისს გაზეთ „დროებაში“ ანჩისხატის-უბნელის ფსევდონიმით გამოქვეყნდა პეტრე უმიკაშვილის ფელეტონი „თბილისში გასეირნება“ ქართული პოლიტიკური და სალიტერატურო ჟურნალ-გაზეთების თავისებურებების შესახებ.

1869

ტიპი: ავტორობა

ჟურნალ „მნათობში“ გამოქვეყნებული დიმიტრი ჯანაშვილის წერილის საპასუხოდ 1869 წლის 10 ივლისს „დროებაში“ სერგეი მესხის კრიტიკული ფელეტონი დაიბეჭდა.

1871

ტიპი: ავტორობა

1871 წლის 10 დეკემბერს სიღნაღის მაზრის სამღვდელოების შესახებ „დროებაში” გამოქვეყნებული სვიმონ ბეგიაშვილის წერილის საპასუხოდ დაიბეჭდა დიმიტრი ჯანაშვილის შენიშვნა „ვუძღვნი უფ. ქიზიყელს”.

1929

ტიპი: ავტორობა

1929 წლის 30 ოქტომბერს მოსე ჯანაშვილი ავტობიოგრაფიაში მის მიერ შედგენილი ნაშრომის „Грузины и Магометяне“ შესახებ წერდა.

1870

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 2 ოქტომბერს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა ანტონ ფურცელაძის კორესპონდენცია „გორის უეზდიდამ“ განათლებისა და სხვა საზოგადო სიკეთეების გავრცელების ხელშემშლელი ჭორაობისა და მოენეობის მავნე ტრადიციის შესახებ.

1892

ტიპი: ავტორობა

1892 წლის „ივერიის“ 56-ე ნომერში დაიბეჭდა ლუარსაბ ხელაძის სტატია „ობისა და ნაცრის წამლობის შესახებ“.