ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები50348

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ღონისძიება

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წლის 15 დეკემბრის გაზეთ „იმერეთის“ ცნობით, მასწავლებელმა ვასილ ქობულიამ ბანკში მუშაობაზე უარი თქვა.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წელს ხონის ვაჟთა პროგიმნაზიას მეექვსე კლასის გასახსნელად დიმიტრი ჩხიკვიშვილმა 233 მანეთი შესწირა, ერასტი მაჭარაძემ — 200 მან., ბესარიონ კაკაბაძემ — 150 მან., სპირიდონ სანოძემ — 40 მან., ანტონ ბახტაძემ და ნიკოლოზ ცაგარეიშვილმა — 50-50 მან., ალექსანდრე ქუთათელაძემ — 25 მანეთი.

1887

ტიპი: ღონისძიება

1887 წლის 5 მარტის გაზეთი „ივერია“ (რედაქტორი: ილია ჭავჭავაძე) წერდა, რომ გაზეთ „მწყემსის“ ცნობით, 1887 წლიდა იმერეთის სამღვდელოებას ჯამაგირისთვის სრულად 111 001 მანეთი მიეცემოდა.

1888

ტიპი: ღონისძიება

1888 წლის 30 მარტის გაზეთი „ივერია“ იუწყება, რომ 2 აპრილს თბილისის თეატრში მხატვარი ფილიპოვიჩი დრამატულ სცენისმოყვარეთა, ა. თამაზაშვილისა და გ. კანდელაკის, სასარგებლოდ საღამოს გამართავდა, რომელზეც წარმოდგენილი იქნებოდა სურათები შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსნიდან“. წარმოდგენის დასასრულს ციციშვილი, ზურაბიშვილი და 6 წლის კობიევი შეასრულებდნენ ლეკურს, ხოლო ჯაფარიძე – კინტაურს.

1898

ტიპი: ღონისძიება

1898 წლის 6 აგვისტოს ლუარსაბ ლოლუა ალექსანდრე მეორის ძეგლის კურთხევაზე დასასწრებად მოსკოვში გაემგზავრა.

1898

ტიპი: ღონისძიება

1898 წლის 9 აგვისტოს გრიგორი გოლიცინი ალექსანდრე მეორის ძეგლის კურთხევაზე დასასწრებად მოსკოვში გაემგზავრა.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წელს ხონის ვაჟთა პროგიმნაზიას მეექვსე კლასის გასახსნელად იაგორ გიორგაძემ და სიმონ ელიგულაშვილმა 5-5 მანეთი შესწირეს, ილარიონ ტაბიძემ და სამსონ ბახტაძემ – 10-10 მან., მათე ბახტაძემ – 55 მან. გაიღო, ილიკო ბახტაძემ – 25 მანეთი.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წელს ხონის ვაჟთა პროგიმნაზიას მეექვსე კლასის გასახსნელად გრიგოლ და ნიკოლოზ ბახტაძეებმა 10 მანეთი შესწირეს, ასლან კარტოზიამ, თედორე ლომაძემ და გიორგი სანოძემ – 5-5 მან., ივანე მელაძემ 10 მან. გაიღო, პარმენ ავალიანმა – 3.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წელს ხონის ვაჟთა პროგიმნაზიას მეექვსე კლასის გასახსნელად ბიკენტი ქუთათელაძემ, მოსიკო ჭელიძემ, მიხეილ სანოძემ და ილარიონ ხაჭაპურიძემ 10-10 მანეთი შესწირეს, დიმიტრი ჯალაღანიამ და როსტომ სულაბერიძემ – 20-20 მანეთი.

1898

ტიპი: ღონისძიება

1898 წლის 9 აგვისტოს „ცნობის ფურცლის“ ცნობით (რედაქტორი ვალერიან გუნია), ოქტომბრის ბოლოს ბათუმში ხმოსანთა არჩევნები უნდა გამართულიყო.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წელს ხონის ვაჟთა პროგიმნაზიას მეექვსე კლასის გასახსნელად სერგო ლომიძემ 10 მანეთი შესწირა, ასლან მდივანმა – 150 მან., მიხეილ გალუსტოვმა – 100 მანეთი, სილიბისტრო მიქაძემ – 3 მან., ილარიონ ბახტაძემ და კონსტანტინე კაკაბაძემ 25-25 მან. გაიღეს.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წელს ხონის ვაჟთა პროგიმნაზიას მეექვსე კლასის გასახსნელად პავლე და ალექსანდრე ქაცარავებმა 25 მანეთი შესწირეს, დარისპან ღუღუნაშვილმა და ვლადიმერ კუჭავამ — 5-5 მან., იაგორ კვიცარიძემ 3 მან. გაიღო, ივანე კოხრეიძემ — 1 მანეთი.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წლის 14 დეკემბრის გაზეთ „იმერეთის“ ცნობით, პეტერბურგის ფსიქონევროლოგიური ინსტიტუტის ქართულ სამეცნიერო წრეში ყოველ კვირას იოსებ ალექსის ძე ყიფშიძის ხელმძღვანელობით „ვეფხისტყაოსნის“ გაუგებარ ადგილებს არჩევდნენ.

1896

ტიპი: ღონისძიება

1896 წლის ნოემბერში ეგაძემ, გიგინაშვილმა, ლაბენსკიმ და ს. ქურდოვანიძემ ნიკოლოზ ბარათაშვილის საფლავის ყვავილებით მოსართავად 40-40 კაპიკი გაიღეს.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წელს ხონის ვაჟთა პროგიმნაზიას მეექვსე კლასის გასახსნელად იოსებ სანოძემ და ბ. მაჭარაძემ 5-5 მანეთი შესწირეს, პავლე წივწივაძემ და ემელიანე ცაგარეიშვილმა – 10-10 მან., რაჟდენ კუჭავამ 2 მანეთი გაიღო.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წლის 16 დეკემბერს მოსკოვის სამომხმარებლო საზოგადოების რწმუნებულთა კრებაზე დასასწრებად იასონ გაბილაიას გაგზავნა გადაწყვიტეს.

1896

ტიპი: ღონისძიება

1896 წლის ნოემბერში ივანე გულისაშვილმა და თომა მხეიძემ ნიკოლოზ ბარათაშვილის საფლავის ყვავილებით მოსართავად ფული შეაგროვეს.

1896

ტიპი: ღონისძიება

1896 წლის ნოემბერში ამიროვმა ნიკოლოზ ბარათაშვილის საფლავის ყვავილებით მოსართავად ერთი მანეთი გაიღო, ს. საგინაშვილმა, ვ. გულისაშვილმა, ყაზახიშვილმა, ვ. მჭედლიშვილმა, ვასილ ციმაკურიძემ, პ. შავლიშვილმა, გ. ბალარჯიშვილმა, ივ. ჯანდიერმა და ს. მურმანიშვილმა 50-50 კაპიკი შესწირეს.

1912

ტიპი: ღონისძიება

1912 წელს ხონის ვაჟთა პროგიმნაზიას მეექვსე კლასის გასახსნელად ილარიონ კოხრეიძემ 5 მანეთი შესწირა, ისაკ კვერნაძემ – 3 მან., ბ. ხაზარაძემ – 10 შაური., პლატონ ბუხნიკაშვილმა – 1 მან., ივანე და პეტრე მშვიდობაძეებმა 3-3 მანეთი გაიღეს.

1888

ტიპი: ღონისძიება

1888 წლის 12 აპრილის გაზეთი „ივერია“ იუწყება, რომ ლომინ, დავით და სოლომონ გიორგის ძე მიქელაძეებს ქუთაისის თავადაზნაურთა საადგილმამულო ბანკში 43,5 წლით დაგირავებული ჰქონდათ ქუთაისის გუბერნიისა და მაზრის სოფელ კულაშში მდებარე 9 დესეტინა და 900 კვადრატული საჟენი ზვარი, ეზო და სახნავ–სათესი, რომლებსაც ბანკი გადასახადის გადაუხდელობის გამო ყიდდა.

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში აკაკი წერეთელი წერდა, რომ ლოცავდა ვასილ მოსეს ძე პეტრიაშვილის შრომას და სურდა მისი მოსწავლეები წარმატებულები ყოფილიყვნენ, რათა ქვეყნისთვის სარგებელი მოეტანათ.

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში აკაკი წერეთელი წერდა, რომ ვასილ მოსეს ძე პეტრიაშვილი ოცი წლის განმავლობაში ქართველ ახალგაზრდებს ასწავლიდა, ყურადღებას აქცევდა და შემდეგ ეს ახალგაზრდები საქართველოსთვის მთელი ცხოვრება თუ არა რამდენიმე წელი მაინც თავდაუზოგავად შრომობდნენ. პეტრიაშვილის მხრიდან ეს ქვეყნისთვის უდიდესი სამსახური იყო, რასაც სხვა ვერავინ გაუწევდა სამშობლოს.

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში აკაკი წერეთელი წერდა, რომ მენდელეევი და ვასილ მოსეს ძე პეტრიაშვილი ერთსა და იმავე ქვეყანაში, სასწავლებელში ერთსა და იმავე საგანს ასწავლიდნენ, თუმცა მენდელეევის მიმართ ქართველები მხოლოდ შორიდან პატივისცემით შემოიფარგლბოდნენ და პეტრიშვილი კი – ძალიან უყვარდათ, რაც იმას ნიშნავს, რომ მას ქვეყნის წინაშე დიდი დამსახურება ჰქონდა.

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში აკაკი წერეთელი წერდა, რომ ვასილ მოსეს ძე პეტრიაშვილი საზღვარგარეთ ახალგაზრდებს ქიმიას არაჩვეულებრივად ასწავლიდა, მაგრამ ამით საკუთარ ქვეყანას არანაირი სარგებელი არ ჰქონდა, თუმცა ქართველებს ის მაინც ძალიან უყვარდათ.

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში აკაკი წერეთელი წერდა, ვასილ მოსეს ძე პეტრიაშვილზე ამბობდნენ პროფესორი გახდა, რითაც დაამტკიცა, რომ ქართველები უნიჭოები არ იყვნენ. წერეთლის აზრით, ყველასთვის თავისთავად ცხადი იყო ქართველი ხალხის ნიჭიერების ამბავი.