ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები51594

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ღონისძიება

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წელს შიო არაგვისპირელსა და მის მეგობრებს შეებრალათ ყოფილი ამხანაგი, სოსო ლაღიაშვილი, რომელმაც სემინარიის რექტორი ჩუდეცკი მათ თვალწინ გამოასალმა სიცოცხლეს.

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წელს შიო არაგვისპირელის კლასი თბილისის სასულიერო სემინარიაში საკმაოდ შეათხელეს სემინარიის რექტორის მკვლელობის შემდეგ.

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიის რექტორის მკვლელობის შემდეგ შიო არაგვისპირელის კლასში სულ ოცდაორი ბავშვი დატოვეს.

1886

ტიპი: ღონისძიება

1886 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიის რექტორის მკვლელობის შემდეგ შიო არაგვისპირელი კლასიდან გარიცხვას ვასილ ბარნოვის წყალობით გადაურჩა.

1889

ტიპი: ღონისძიება

1889 წელს შიო არაგვისპირელი თბილისის სასულიერო სემინარიის მეექვსე კლასში სწავლობდა, როცა რექტორმა სასწავლებლის პანსიონიდან გამოაგდო.

1889

ტიპი: ღონისძიება

1889 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიის დამთავრების შემდეგ შიო არაგვისპირელი დიდი განსაცდელის წინაშე დადგა, რადგან ცხოვრებისეული სიძნელებისთვის მომზადებული არ იყო.

1889

ტიპი: ღონისძიება

1889 წელს, თბილისის სასულიერო სემინარიის დამთავრების შემდეგ შიო არაგვისპირელს აღარ უნდოდა მამის კვალს გაჰყოლოდა და მღვდელი გამხდარიყო, რადგან იმ დროისათვის რწმენის ნატამალიც აღარ შერჩენოდა.

1889

ტიპი: ღონისძიება

შიო არაგვისპირელი თვლიდა, რომ 1889 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიის დამთავრების შემდეგ მისი მხრიდან დიდი უსინდისობა იქნებოდა მღვდლის ანაფორის მორგება, რადგან რწმენისგან დაცლილი თავსაც მოიტყუებდა და სხვასაც.

1889

ტიპი: ღონისძიება

1889 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიის დამთავრების შემდეგ შიო არაგვისპირელს, გაუბედავს ბავშვობიდან, მოკრძალებულსა და მორიდებულს, მეტად გაუჭირდა გადაწყვეტილების მიღება და თავისი მომავლის განსაზღვრა.

1870

ტიპი: ღონისძიება

1870-იან წლებში თედო სახოკიას უბედური შემთხვევის შედეგად მაჯა დაეწვა ცეცხლზე და დამწვრობის კვალი სამუდამოდ დარჩა ხელზე.

1868

ტიპი: ღონისძიება

1868-1871 წლებში, სამ წლამდე თედო სახოკია იგივე გარემოსა და პირობებში იზრდებოდა, როგორშიც გლეხის შვილები.

1868

ტიპი: ღონისძიება

1868 წლიდან თედო სახოკიას, ძიძა ირინა ლატარიასთან ერთად, ზრდიდა მამამძუძე, უთოთია იოსავა.

1868

ტიპი: ღონისძიება

1868 წელს, თედო სახოკიას ბავშვობაში, სამეგრელოში „კეთილშობილთა“ ოჯახში ბავშვის გამზრდელ გლეხს „მორდუს“ ეძახდნენ.

1868

ტიპი: ღონისძიება

1868 წელს, თედო სახოკიას ბავშვობაში, სამეგრელოში პრივილეგირებულ კლასთა (თავადის, აზნაურის, სამღვდელოთა) ოჯახში დედა თავის შვილს თვითონ არ ზრდიდა. ამაზე სოციალურ საფეხურზე ყველაზე დაბლა მდგომ გლეხის ქალს (ძიძას) და მის ქმარს (მამამძუძეს ან როგორც სამეგრელოში ეძახდნენ მორდუს) უნდა ეზრუნათ.

1868

ტიპი: ღონისძიება

სასულიერო კარიერისთვის თედო სახოკიას დაბადებიდან, 1868 წლიდანვე ყველაფერი ხელს უწყობდა: სასულიერო შთამომავლობა, სპეციალური სასულიერო აღრზდა და მუდმივად სასულიერო წრეებში ტრიალი.

1943

ტიპი: ღონისძიება

1943 წლის ავტობიოგრაფიაში თედო სახოკია წერდა, რომ მის მშობლიურ სოფელ ხეთაში ახალ დროშიც ას კომლამდე მისი გვარის ხალხი ცხოვრობდა.

1938

ტიპი: ღონისძიება

1938 წლამდე დუტუ მეგრელის საზოგადობერივი მოღვაწეობა იყო მწერლობა.

1870

ტიპი: ღონისძიება

1870-იან წლებში დუტუ მეგრელი რაღაც ხანი დედასთან ერთად სუჯუნის ეკლესიის მონაზონთან იზრდებოდა, მერე კი აბაშიძეების სახლში წაიყვანეს.

1870

ტიპი: ღონისძიება

1870-იან წლებში დუტუ მეგრელს დედამისი გამუდმებით აკითხებდა „დავითნი“-ს.

1870

ტიპი: ღონისძიება

1881 წელს ქუთაისის პანსიონში გადასვლით დუტუ მეგრელს დიდი ტვირთი მოეხსნა, რადგან სამადლოდ სხვებთან ცხოვრება აღარ მოუწევდა.

1881

ტიპი: ღონისძიება

1881 წელს დუტუ მეგრელი კმაყოფილი დარჩა, როცა პანსიონში მიიღეს, რადგან პირველად იგრძნო თავი სხვების თანასწორად.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1877-1887 წლებში ქუთაისის გიმნაზიაში სწავლის პერიოდში გადატანილი ყვავილას ავადმყოფობის შემდეგ დუტუ მეგრელს ჯირკვლები გაუსივდა და იძულებული გახდა გიმნაზიის დასრულებამდე მუდამ კისერშეხვეულს ევლო.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1877-1887 წლებში დუტუ მეგრელს თავს დამტყდარმა ავადმყოფობებმა და იმან, რომ ღმერთი ყურად არ იღებდა თხოვნას განკურნების შესახებ, ადრევე აუცრუა გული სარწმუნოებასა და ღმერთის სამართლიანობაზე.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1877-1887 წლებში ქუთაისის გიმნაზიაში სწავლის პერიოდში დუტუ მეგრელმა წერა დაიწყო გრიგოლ აბაშიძის გავლენით, რომელიც მასზე უფროსი იყო და ხალხი უკვე იცნობდა, როგორც ნიჭიერ პოეტს.