ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები50775

1920

ტიპი: თანამდებობა

1920 წელს რობერტ ბლეიკი თბილისში ინდოევროპულ ტელეგრაფის სადგურს ხელმძღვანელობდა.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალში „ივერია“ (N2) დაიბეჭდა თ. ჟორდანას წერილი „დავით გურამიშვილი და მისი დრო“(მეორე ნაწილი), რომელშიც ავტორი მიმოიხილავდა მის შემოქმედებას და ბიოგრაფიას.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალში „ივერია“ (N2; რედაქტორი ილია ჭავჭავაძე) დაიბეჭდა ხალხური ლექსები (ქართლში გაგონილი).

1893

ტიპი: ღონისძიება

1893 წლის დეკემბერში ანასტასია წერეთელმა აკაკი წერეთელს ნათესავების მიერ მიწერილი წერილები გაუგზავნა და შეატყობინა, რომ ტელეგრამებს მის მაგივრად პასუხობდა.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N2; რედაქტორი ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკით „ნახული და გაგონილი“ დაიბეჭდა გარე კახეთის (საგარეჯოს) აღწერილობა, რომელშიც ავტორი აღნიშნავდა, რომ ზოგ სოფელში, ხალხის მაღალი შემოსავალის მიუხედავად, მაინც მიწურებში ცხოვრობდნენ.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N2; რედაქტორი ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკით „ნახული და გაგონილი“ დაიბეჭდა გარე კახეთის (საგარეჯოს) აღწერილობა. ავტორი აღნიშნავდა, რომ სხვა სოფლებისგან განსხვავებით, საგარეჯოში არსებობდა ბანკი და სკოლა – 92 მოსწავლითა და 3 მასწავლებლით.

ტიპი: ღონისძიება

მარჯორი უორდროპმა აკაკი წერეთელს მისწერა, რომ „კრებული“ მიიღო და სთხოვა, მე-11 წიგნი მისთვის ხელახლა გაეგზავნა.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N2; რედაქტორი ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკით „შინაური მიმოხილვა“ დაიბეჭდა წერილი გიმნაზიებში ქართული ენისა და ლიტერატურის სწავლების სავალალო მდგომარეობის შესახებ; სკოლებში ქართული ენის გაკვეთილები ტარდებოდა კვირაში მხოლოდ ორჯერ ან სამჯერ, ისიც მეექვსე გაკვეთილზე.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N 2; რედაქტორი: ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკაში „შინაური მიმოხილვა“ აღნიშნული იყო, რომ საქართველოში საკათალიკოსოს მოსპობისა და ეგზარქოსობის შემოღების პერიოდში სასულიერო სემინარიებში მოისპო ქართული ლიტერატურისა და საქართველოს ისტორიის სწავლება, ეს გამოწვეული იყო იქედან, რომ საქართველოს ეკლესიას პეტერბურგის უწმინდესი სინოდი განაგებდა, რომელიც რუსული ენის გავლენის გაზრდას ცდილობდა.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ რუბრიკაში „შინაური მიმოხილვა“ აღნიშნული იყო, რომ ეგზარქოსმა ევსევიმ ქართველ თავად-აზნაურთა კრების მოთხოვნით პეტერბურგში სინოდს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ქართული ენის კათედრის დაარსების შესახებ თხოვნით მიმართა, მაგრამ უარი მიიღო.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ N2-ის მიხედვით სასულიერო სემინარიაში იმერეთის ეპისკოპოსის გაბრიელის „ქადაგებანი“ არ ისწავლებოდა.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალში „ივერია“ (N3; რედაქტორი ილია ჭავჭავაძე) დაიბეჭდა არგენტინელი მწერლის, რომანტიზმის სკოლის წარმომადგენლის , ხოსე მარმოლის რომანი „ციხე შიგნიდან გატეხილი“.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის მარტის ჟურნალ „ივერიაში“ დაიბეჭდა რაფიელ ერისთავის „ქალი-აყვანა“ (ლეგენდა), იოსებ ბაქრაძის ლექსი „მიბაძვა“, დიმიტრი ჯანაშვილის „ისტორიული სურათები“, ერნსტ რენანის „რა არის ნაცია“ და ვახტანგ ორბელიანის უსათაურო ლექსი.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალში „ივერია“ (N3) დაიბეჭდა კრიტიკული წერილი კონსტანტინე ბაღაშვილის თხზულებაზე „თამარ — დედოფალი“, რომელშიც აღნიშნული იყო, რომ ნაწარმოებში იყო ისტორიული შეუსაბამობები, ამიტომ მისი სკოლაში სწავლება დაუშვებელი იყო.

1882

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალში „ივერია“ დაიბეჭდა მ. ჯანაშვილის „ისტორიული სურათები“ (გაგრძელება), რომელშიც ავტორი მიმოიხილავდა საქართველოს ისტორიას მეთორმეტე საუკუნიდან მეცხრამეტე საუკუნის ჩათვლით.

1896

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალში „ივერია“ (N3; რედაქტორი ილია ჭავჭავაძე) დაიბეჭდა მოსე ჯანაშვილის წერილი „ისტორიული სურათები“, რომელშიც საუბარია, როგორ ებრძოდა ქართული ეკლესია ავტოკეფალიის შენარჩუნებისთვის ჯერ ანტიოქიას, შემდეგ რუსეთს.

1896

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალში „ივერია“ (N3) დაიბეჭდა: ხოსე მარმოლის „ციხე შიგნიდან გატეხილი“ (გაგრძელება), ნ. ხუდადოვის წერილი „ახალგაზრდობის მიმართულებაზე“, რაფიელ ერისთავის ლექსები: „თინას მამითადი“, „სურათი (სოფლის ცხოვრებიდამ)“.

1896

ტიპი: ავტორობა

1882 წლის ჟურნალში „ივერია“ (N3) დაიბეჭდა ვახტანგ ორბელიანის (იბეჭდებოდა ვ.ო.– ს ფსევდონიმით) უსათაურო ლექსები და პეტერბურგში მყოფი სილოვან ხუნდაძის (იბეჭდებოდა სილოვანის ფსევდონიმით) ლექსი „აღდგომა“.

1934

ტიპი: ორგანიზაცია

1934 წლის დეკემბერსა და 1935 წლის იანვარში ქრისტინე შარაშიძემ შეამოწმა საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოებისეული ბიბლიოთეკიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში გადმოტანილი წიგნების მთელი ფონდი, შეადგინა სიები და დაიწყო საქართველოს მუზეუმიდან წიგნების გამოთხოვა. შედეგად მიიღო წიგნების ნაწილი.

1918

ტიპი: თანამდებობა

1918 წლის 1-ელი იანვრიდან იოსებ ბერეჟიანი შინაგან საქმეთა კომისრის მდივნად დაინიშნა.

1921

ტიპი: ორგანიზაცია

1921 წელს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრებიდან გამგეობაში დარჩნენ მხოლოდ დავით გიორგის ძე კარიჭაშვილი, ნინო იოსების ასული ნაკაშიძე, ვარლამ ამირანის ძე ბურჯანაძე და იოსებ ზურაბის ძე გიორგობიანი. სხვა წევრებმა სხვადასხვა მიზეზით გამგეობა დატოვეს.

1922

ტიპი: ღონისძიება

1922 წლის 18 ივნისს გამართულ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სარევიზიო კომისიის სხდომაზე, რომელსაც ესწრებოდნენ დიმიტრი მოსეს ძე დუმბაძე და გიორგი პაატას ძე მაჭავარიანი, განიხილეს მუზეუმის დათვალიერების და ნივთებისა და წიგნების კატალოგებთან შედარების შედეგები.

1922

ტიპი: ღონისძიება

1922 წლის 16 ივნისს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სარევიზიო კომისიის წევრებმა დიმიტრი მოსეს ძე დუმბაძემ და გიორგი პაატას ძე მაჭავარიანმა დაათვალიერეს მუზეუმი და ნივთები და წიგნები კატალოგებს შეადარეს.

1922

ტიპი: ღონისძიება

1922 წლის 18 მაისს დიმიტრი მოსეს ძე დუმბაძის თავმჯდომარეობით გამართულ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სარევიზიო კომისიის სხდომას ესწრებოდნენ გიორგი პაატას ძე მაჭავარიანი და სოფრომ გაბრიელის ძე ტარუაშვილი.

1922

ტიპი: ღონისძიება

1922 წლის 18 ივნისს გამართულ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სარევიზიო კომისიის სხდომას ესწრებოდნენ დიმიტრი მოსეს ძე დუმბაძე და გიორგი პაატას ძე მაჭავარიანი.