ქშწკგს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები50429

1940

ტიპი: თანამდებობა

1940-1945 წლებში სერგო ივანეს ძე ქავთარაძე სსრკ საგარეო საქმეთა სახკომის განყოფილების გამგე იყო.

1940

ტიპი: ორგანიზაცია

1940 წელს სერგო ივანეს ძე ქავთარაძე კომუნისტურ პარტიაში დააბრუნეს.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წელს არტემ ახნაზაროვის მიერ დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, მას უთარგმნია ვალტერ სკოტის მოთხრობა „ზადიგი“.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წელს არტემ ახნაზაროვის მიერ დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, მას უთარგმნია ფენიმორ კუპერის რომანი „მერსედეს კასტილიელი“.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წელს არტემ ახნაზაროვი ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავს, რომ თარგმნა პუშკინის რომანი ლექსად „ევგენი ონეგინი“.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წელს არტემ ახნაზაროვი ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავს, რომ მან თარგმნა ერშოვის „კუზიანი ცხენი“, პუშკინის „მებადური და ოქროს თევზი“ და „მეფის მკვდარი ასული“.

1940

ტიპი: სახელი

1940 წელს არტემ ახნაზაროვის ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ მას ჰქონდა ფსევდონიმები: „ჩიორა“, „კენჭოსანი“, „პატრიციუსი“, „ორ-ანი“, „მანოელიძე“, „კენტი“, „დუშიკო“, „ალფა“, „დიოგენი“, „ფარნაოზი“ და „ნიორი“.

1940

ტიპი: ღონისძიება

1940 წელს არტემ ახნაზაროვი იყო პერსონალური პენსიონერი.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წელს არტემ ახნაზაროვის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, იგი სისტემატურად ათავსებდა თავის წერილებსა და ლექსებს შემდეგ ჟურნალ-გაზეთებში: „ნობათი“, სახალხო გაზეთი“, „საქართველო“, „თეატრი და ცხოვრება“, „ხათაბალა“, „ხელოვნება", „ქართული სიტყვა“, „მოამბე“.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წელს არტემ ახნაზაროვის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, ცალკე წიგნებად იყო გამოსული მისი ნათარგმნი ერშოვის „კუზიანი ცხენი“, პუშკინის „მებადური და ოქროს თევზი“ და „მეფის მკვდარი ასული“, ვოლტერის მოთხრობა „ზადიგი“ და კუპერის რომანი „მერსედეს კასტილიელი“.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წელს არტემ ახნაზაროვის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, მან თარგმნა ერშოვის „კუზიანი ცხენი“, პუშკინის „მებადური და ოქროს თევზი“ და „მეფის მკვდარი ასული“.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წელს არტემ ახნაზაროვის ნაწარმოებები ნათარგმნი იყო რუსულ და სომხურ ენებზე.

1940

ტიპი: ღონისძიება

1940 წელს არტემ ახნაზაროვის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, იგი თანამშრომლობდა ანტირელიგიური ხასიათის ჟურნალთან „მებრძოლი უღმერთო“.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940-იან წლებში დაწერილ ავტობიოგრაფიაში სიმონ ქვარიანმა სინანულით აღნიშნა, რომ მწერალთა კავშირიდან ისე გარიცხეს, თითქოს გასაბჭოების დროიდან არაფერი გაეკეთებინოს მხატვრულ ლიტერატურაში.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წლის 24 იანვარს დ. ლორთქიფანიძემ საქართველოს მუზეუმის ხელნაწერთა დაცვის განყოფილების გამგეს თხოვნით მიმართა, ქრისტინე შარაშიძისათვის ხელნაწერებიდან ქართული ანბანის ბიბლიოგრაფიის გამოცემისთვის საჭირო მასალების ამოწერისა და სურათების გადაღების ნება დაერთოთ.

1940

ტიპი: გარდაცვალება

1940 წლის 24 იანვარს ღარის მთავარანგელოზის, ონისა და კვა­ცხუ­თის წმ. გი­ორ­გის ეკლესიების მღვდელ­ი მათე ნიკოლოზის ძე გორდეზიანი გარდაიცვალა.

1940

ტიპი: ღონისძიება

1940 წლის 17 მარტს კონსტანტინე ნიკოლაძე ავტობიოგრაფიაში წერდა, რომ მამამისმა იაკობმა იგი მიაბარა ივანე ტაიგელის ოჯახში ფრანგული და გერმანული ენების შესასწავლად.

1940

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1940 წლის 17 მარტს კონსტანტინე ნიკოლაძე ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ ჰყავდა ძმა ნიკო ნიკოლაძე.

1940

ტიპი: ღონისძიება

1940 წლის 17 მარტს კონსტანტინე ნიკოლაძე ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ ნიკო ნიკოლაძე, გიორგი წერეთელი და სერგეი მესხი აქეზებდნენ ქართველ ახალგაზრდებს, რომ განათლების მისაღებად ევროპაში წასულიყვნენ.

1940

ტიპი: მფლობელობა

1940 წლის 8 აგვისტოს აქტის მიხედვით, საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის 2276 სტატიის აღწერისთვის ქრისტინე გიორგის ასულ შარაშიძეს 1365 მანეთი და 60 კაპიკი ეკუთვნოდა, 60 კაპიკი – თითო სტატიის აღწერისათვის.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წლის 16 სექტემბერს თამარ შარაშიძე-ქარცივაძემ დას, ქრისტინე შარაშიძეს, ჯამბულიდან თბილისში გაუგზავნა კერძო ხასიათის ღია ბარათი. თამარი წუხდა, რომ შვილის, გოგი ქარცივაძის, წერილი არ მიუღია და შიშობდა, რომ დაიკარგა.

1940

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1940 წლის 17 სექტემბერს თამარ შარაშიძე-ქარცივაძემ თავისი განაჩენი შეიტყო. მას ჯამბულში (ყაზახეთში) 5 წლით ტოვებდნენ.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წლის 21 სექტემბერს თამარ შარაშიძე-ქარცივაძემ ჯამბულიდან თბილისში ღია ბარათი გაუგზავნა ქრისტინე შარაშიძეს და მისწერა, რომ ელოდა წერილებს მისგან და შვილისგან – გოგი ქარცივაძისგან, რომელიც მას ერთი თვის წინ შეჰპირდა წერილს.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წლის 4 ოქტომბერს თამარ შარაშიძე-ქარცივაძემ ღია ბარათი გაუგზავნა დას, ქრისტინე შარაშიძეს, მისწერა კერძო საკითხებზე და შეატყობინა, რომ ორი დღის წინ ქრისტინეს გაგზავნილი ორი წერილი ნახა ძველი ბინის მისამართზე.

1940

ტიპი: ავტორობა

1940 წლის 13 ოქტომბერს თამარ შარაშიძე-ქარცივაძემ ქრისტინე შარაშიძეს ჯამბულიდან თბილისში გაუგზავნა კერძო ხასიათის ღია ბარათი.